Lees eerst deel 1 over algemene oorzaken en medicatie!!

Overzicht


·         Ankerwormen
·         Karperluis
·         Kieuwkreeftjes

 
De kreeftachtigen (Crustacea) vormen een substam van geleedpotige dieren. De kreeftachtigen worden ook wel schaaldieren genoemd, niet te verwarren met de schelpdieren die tot de weekdieren behoren.


Ankerwormen


 

Ziektebeeld Ankerworm is een foutieve benaming voor deze parasiet, hij behoort namelijk tot de schaaldiertjes. Een volwassen lijkt op een worm en wordt ongeveer 2cm lang. Ze hebben op het hoofd twee hoorns in de vorm van een anker. Hiermee boren ze door de huid van de vis heen. Het vrouwtje heeft twee lange eierzakjes aan het einde van haar lichaam. Je ziet eigenlijk alleen deze vorm van de ankerworm omdat hij dan zichtbaar is op het lichaam.
Levenscyclus De levencyclus duurt 17 tot 33 dagen. Dit is afhankelijk van de temperatuur. Bij 15 graden kunnen zij de cyclus niet voltooien. Een pas uitgekomen ankerworm heet een “nauplius” deze zwemt vrij rond door het aquarium en heeft geen gastheer nodig. In het stadium hierna wordt de parasiet al wat langer maar is nog steeds ovaal van vorm. Dit stadium heet: “metanauplius”. Dit alles gebeurt in de eerste 5 dagen met een temperatuur van 25 graden. Hierna beginnen de hoorns zich te vormen op de kop en heeft de ankerworm een gastheer nodig om te overleven, dit gebeurt in de kieuwen van de vis. Daar kan de ankerworm gemakkelijk door de huid heen dringen. De volwassen mannelijke ankerwormen paren hier met de vrouwtjes waarna ze non-parasitair worden. De vrouwtjes verlaten hierna de kieuwen en krijgen een wormvormig uiterlijk. Zodra het vrouwtje de eitjes uit haar eierzak heeft los gelaten in het water begint deze cyclus opnieuw.
Ziekteverschijnselen De vissen krijgen rode plekken wat vaak onstekingen blijken te zijn of bacteriele infecties. Doordat de ankerworm zich diep in de vis nestelt  veroorzaakt hij grote wonden. Meestal dringen ze alleen door tot vlak onder de huid, maar soms ook tot in het spierweefsel. Bij jonge vissen kunnen ze zo diep doordringen dat de organen geraakt worden, waardoor de vis vrijwel direct komt te overlijden. Als volwassen vissen komen te overlijden aan ankerworm komt dit hoogstwaarschijnlijk door de infecties. De vissen schuren door de geïrriteerde plekken vaak langs decoratiemateriaal en de bodem.
Oorzaak Ankerwormen kunnen meekomen met planten of nieuwe vissen.
Behandeling
  • Medicatie op basis van Lufenuron
  • HS Gyrocell
 

Karperluis




Ziektebeeld De karperluis is schotelachtig van vorm en kan 10mm lang worden. Ze zijn vaak doorzichtig of okergeel van kleur. Het heeft twee zuignappen onder zijn lichaam waarmee het zich over de vis beweegt en zich mee kan vastzetten. Deze zuignappen hebben veel weg van het panster van een insect. Ze zijn erg hard. Tussen deze zuignappen zit de mond. Deze bestaat uit holle ‘naalden’ waarmee het door middel van een zagende beweging de huid van de vis kan doordringen.
Levenscyclus Voor nageslacht heb je een mannetje en een vrouwtje luis nodig. Dit kunnen ze zelf beïnvloeden voordat ze geslachtsrijp zijn. Het vrouwtje legt gemiddeld 300 eieren per keer op een plant. Deze eitjes zien eruit als witte dunne sliertjes en zijn met het blote oog niet te zien. Na 3 tot maximaal 4 weken komen ze uit. De larven moeten dan zo snel mogelijk een gastheer zien te vinden om op te groeien. Eenmaal geslachtsrijp kunnen ze gaan paren en begint de cyclus opnieuw.
Ziekteverschijnselen Deze parasiet veroorzaakt vaak opgezette rode plekken over het lichaam van de vis. Dit is de plaats waar de karperluis heeft gezeten. Hij heeft klieren waarmee hij een soort van gif produceert. Dit gif laat hij achter nadat hij heeft ‘gegeten’ om de wond te dichten. Dit geeft irritatie, waardoor de vis veel gaat schuren, en van gekkigheid niet meer weet hoe en waar hij naar toe moet zwemmen. Sommige vissen raken heel wat gewicht kwijt omdat ze door de irritaties niet meer de concentratie hebben om voedsel op te nemen en voldoende rust te krijgen.
Oorzaak Een oorzaak van karperluis in een aquarium is er eigenlijk niet. Meestal is het domme pech door bijvoorbeeld eitjes die met nieuwe planten zijn meegekomen.
Behandeling De meest veilige manier is het van de vis afhalen met bijvoorbeeld een pincet. Dit lukt alleen als het nog geen plaag is geworden.
Zoutbaden worden daarna als meest veilige aangeraden maar ook hier zijn niet de meest optimale resultaten mee.
Met Diflubenzuron zijn wel goede resultaten geboekt. Je gebruikt hiervan 1 gram per 1000 liter en laat het 10 dagen in je aquarium zitten. Na 3 weken herhaal je deze behandeling opnieuw.
 
 

Kieuwkreeftjes

 


Ziektebeeld Kieuwkreeftjes hebben een rond lichaampje met 2 scherpe haken aan de kop, 6 pootjes en een staartje. De vrouwtjes dragen na het paren 2 lange eierzakken aan beide zijden van haar lichaam. Volwassen kieuwkreeftjes zijn maximaal 2 mm groot en zijn wit van kleur.
Levenscyclus De larven (nauplieën) leven in hun jonge stadia zonder gastheer in de bodem van het aquarium. Hierna zoeken ze een gastheer op en vestigen zich in de kieuwen, op het kieuwdeksel en rond de bek van de vis om volwassen te worden. Alleen de vrouwtjes kunnen overleven op de gastheer en zijn dus parasitair. Mannetjes sterven na het paren.
Ziekteverschijnselen Kieuwkreeftjes veroorzaken veel irritatie bij de vis waardoor deze kan gaan schuren, sneller ademen, schokkende bewegingen met de kieuwen maakt of kieuw(en) zelfs dicht houden. De kieuwen zijn vaak bleker van kleur. Dit wordt veroorzaakt door de bloedarmoede. Uiteindelijk zal de vis sterk vermageren en lusteloos worden waarna het sterft.
Oorzaak Kieuwkreeftjes leven voornamelijk op en in de bodem voordat zij paren of hun gastheer opzoeken. Vaak komen de larven mee met de wortels van planten, en de volwassen exemplaren via nieuwe vissen.
Behandeling Medicijnen geschikt als behandeling, zowel jeugdstadia als de volwassen parasiet:
  • Lufuron (Flea-fence 40): één tablet van 499 mg (voor een grote hond) in de blender vermalen en mengen in 3,5 liter water. Eén tablet op 3.750 liter water komt overeen met 0,13 mg/l
  • Azijnzuur: 1 a 2 ml/l voor een dip van 30 tot 45 seconden, vier maal om de dag herhalen
  • Sera Cyprinopur
  • HS Camacell
  • Kaliumpermanganaat: 2 mg/l over een periode van 24 uur, na drie dagen herhalen of 5 mg/l gedurende dertig minuten in een aparte bak, na drie dagen herhalen